Chrysochoidou Noula

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοϊδου Ξημέρωσε!!! Από τις γρίλιες αχνοφαίνεται το φως του ήλιου που σιγά σιγά κάνει την εμφάνιση του για να μας θυμίσει ότι μια καινούργια ημέρα ξεκινά. Δύσκολη η ζωή μου, άπειροι προβληματισμοί, φόβοι ξεπηδούν από το μυαλό μου, όνειρα που διακόπηκαν από τις κοφτές ανάσες μου....και η ζωή μου βρίσκετε στο απυρόβλητο της νέας ημέρας. Από μακριά μια γνώριμη μυρωδιά κάνει την εμφάνιση της....ο γλυκός ελληνικός καφές με περιμένει στο τραπέζι της κουζίνας καθώς πιάτα και ποτήρια παίρνουν την θέση τους στα ντουλάπια λες και περιμένανε όλο το βράδυ να γυρίσουν στο γνώριμο για αυτούς χώρο. Μάτια που δεν ανοίγουν από τον ανάστατο ύπνο, ενώ ο Μορφέας δεν μ΄άφηνε σε ησυχία, παρακαλετά, ικεσίες να κλείσει για ένα λεπτό τις κουρτίνες της ψυχής μου, να την ηρεμήσει, να τη δώσει χάρη...αγκαλιάζοντας με τις φτερούγες του το σώμα μου...

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοϊδου Νιώθεις ότι έχεις δύναμη μέσα σου. Νομίζεις ότι μπορείς να γίνεις κυρίαρχος της ζωής σου. Πιστεύεις σε θεούς και δαίμονες που κατοικούν στην ψυχή σου. Και τελικά συνειδητοποιείς ότι όλοι αυτοί που κινούνται γύρω σου δεν έχουν τίποτα μα έχουν και τα πάντα που διεκδικούν από εσένα, άλλες φορές τα αυτονόητα άλλες φορές τα υπερβολικά ... Αγαπημένη μου Ναυσικά, πριγκιποπούλα, κόρη του βασιλιά των Φαιάκων... Λατρεμένη μου ψυχή...ζήσε! Ονειρέψου...

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοϊδου Προς την : 3η Υγειονομική Περιφέρεια Μακεδονίας, Γενική Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας-Τμήμα Πρόληψης και Προαγωγής της Υγείας, Πρός όλους τους αρμόδιους φορείς σε θέματα Υγείας Αγαπητοί, Δεχόμεθα ότι μέσα στη δίνη των άσχημων πολιτικοοικονομικών εξελίξεων της χώρας το σύστημα Υγείας βρίσκεται υπο μερική κατάρρευση . Δυστυχώς τις τελευταίες ημέρες έχουμε γίνει μάρτυρες των ανόητων και δη ανάρμοστων συμπεριφορών των αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών. Ένας ευαίσθητος τομέας θα έπρεπε να χρήζει ιδιαίτερης σημασίας και συμπεριφοράς από όλους μας και περισσότερο από εσάς που εκπροσωπείτε όλους εμάς τους κατοίκους της Δυτικής Μακεδονίας. Το κράτος δεν μπορεί να βρίσκεται σε διαρκή πόλεμο με τους πολίτες του ιδιαίτερα σε ευαίσθητα θέματα όπως αυτό της Υγείας. Ίσως για αυτό θα πρέπει να αναλογιστείτε το βάρος των ευθυνών που βρίσκετε στους ώμους σας, δικαίως, εφόσον έχετε επιλέξει τις θέσεις αυτές.

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοϊδου Και ήρθε η στιγμή να πω Αντίο! Ναι...Πέρασαν δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια και περνούν μπροστά στα μάτια μου οι στιγμές εκείνες που σε κάθε γωνιά αυτής της πόλης έζησα. Συναισθήματα έντονα, περίεργα, το στομάχι ανακατεμένο και "αλατισμένα" δάκρυα κυλούν από τα μάτια μου. Είμαι εγώ που ξεκίνησα από το σπίτι μου με μια βαλίτσα άδεια, κενή, άχρωμη και άγευστη, είμαι εγώ που έδωσα αγάπη στους ανθρώπους γύρω μου μα δεν ζήτησα τίποτα, μονάχα ειλικρίνεια που πολλές φορές δεν πήρα.

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοϊδου Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου η αγαπημένη μου στήλη στα περιοδικά της εποχής μου ήταν εκείνα που είχαν τον τίτλο «αληθινές ιστορίες αγάπης και έρωτα». Μου άρεσαν πάντα να τα ξεφυλλίζω αλλά αυτές οι ιστορίες με έκαναν να νιώθω ζωντανή! Οι ιστορίες άλλων ανθρώπων. Ζωές με πολλά βάσανα, πόνο, κλάμα, άνθρωποι που υποφέρουν για λόγους άλλες φορές υπερβολικούς και άλλες φορές ανούσιους, βουτηγμένες στον έρωτα, με ενοχές και υπερβολές, λες και θέλουν να τις μοιραστουν νιώθωντας ότι έτσι μειώνουν τον πόνο της ψυχής τους. Ένα βίτσιο!!! Να ζήσω τη ζωή τους, να μπώ στο μυαλό τους για πέντε λεπτά, να νιώσω τον πόνο τους και μετά να αποχωρήσω μέσα στην ασφάλεια της δικής μου ονειρικής ύπαρξης.

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοϊδου Ξημερώνει Παρασκευή!Η ζωή μου ένας αδιάκοπος αγώνας. Όσο με θυμάμαι σπουδάζω, όσο με θυμάμαι βρίσκομαι σε ένα έδρανο, άλλες φορές από την πλευρά της φοιτήτριας κι άλλες φορές από την πλευρά της καθηγήτριας. Δύσκολη ζωή, τεράστιες αναζητήσεις ψυχής! Τι κι αν σας έχω συστηθεί παλαιότερα, τι κι αν με τις ιστορίες μου έχω ξεγυμνώσει τη ψυχή μου σε όλους εσάς. Σήμερα σας γράφω εγώ, όχι η Ναυσικά, όχι κάποια άλλη....αλλά η ψυχή μου! Είναι καιρός να εξομολογηθώ λοιπόν.

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοϊδου Λευκό δέρμα, ροδοκοκκινισμένα μάγουλα και ο έρωτας να ξεχειλίζει από μέσα μου. Ναι ερωτεύτηκα. Συναίσθημα απερίγραπτο και ταυτόχρονα απόλυτο!!! Όταν είσαι 14 χρονών όλα σου φαίνονται όμορφα, τέλεια και ροζ με φρου-φρου και αρώματα, άσπρα και κόκκινα συννεφάκια και ο θεός έρωτας με τα βέλη του να σου χαμογελά πονηρά κι εσύ περιμένοντας πότε θα προσγειωθεί πάνω σε ένα συννεφάκι, να προσγειωθεί δίπλα σου. Στη δική μου περίπτωση ο Μιχάλης εμφανίστηκε αλλά στην πορεία της σχέσης μας μου απέδειξε πως δεν ήταν απλά ένας άνθρωπος, αλλά ένας άγγελος. Γνωριστήκαμε όταν εγώ βρισκόμουν σε πολύ νεαρή ηλικία γιατί αυτός ήταν 15 χρόνια μεγαλύτερος μου, αλλά από τότε είμαστε αχώριστοι.